Kate Treloar, werkzaam bij het tijdschrift Link, praat bij met Jaan Kiploks voor hij naar Canada en Engeland vertrekt om een documentaire te maken over CF en aanverwante zaken…
Kate Treloar: Waar gaat je documentaire over?
Jaan Kiploks: Hoewel mijn werkwijze is om alles en iedereen te filmen en pas thuis tijdens het monteren het verhaal te maken, een aantal zaken waar ik me op richt zijn:
• Waar moet je opletten als je reist en CF hebt (en dit geldt ook voor reizigers met een andere ziekte);
• Een vergelijkend onderzoek naar CF gemeenschappen, de verschillen met Australië;
en
• Een antwoord zoeken op de vraag waarom men in Australië zich zo weinig bewust is van CF in vergelijking met andere landen.
 |
KT: Waarom ben je met dit project begonnen?
JK: In eerste instantie eigenlijk heel logisch. Ik ben afgestudeerd aan de Filmacademie, ik heb cystic fibrosis en ik ga een paar maanden op reis. Het zou wel raar zijn als ik hier niets mee zou doen. En ik weet uit eigen ervaring dat een documentaire hierover veel mensen met CF zal helpen. Ongeveer een jaar geleden ging ik er van uit dat ik voor langere tijd alleen op reis zou gaan, dus als dit mogelijk was dan kon ik dat goed gebruiken.
KT: Hoe sta je er nu tegenover?
JK: Het wisselt, nervositeit, plezier, opwinding, bezorgdheid – van alles wat. Soms denk ik dat het teveel is om in mijn eentje te doen, maar eenmaal gekalmeerd zie ik dat wanneer ik alles stap voor stap doe het beter lukt. Ik ben wel benieuw te zien wat er uit voort komt.
KT: Hoe heb je de reis gefinancierd?
JK: Het grootste gedeelte heb ik bij elkaar gespaard sinds begin dit jaar. Tijdens een geldinzamelingsactie is een ander groot gedeelte opgehaald, meer dan $3000,00, genoeg om bijna alle filmapparatuur aan te schaffen. De vlucht, verblijfskosten, verzekering, medicijnen en kosten voor levensonderhoud betaal ik zelf, de apparatuur voor de documentaire is in feite gedoneerd door het publiek. Een paar bijzondere zaken, zoals koptelefoons, een draagbare vernevelaar en filmbanden zijn door enkele bedrijven gedoneerd.
KT: Heb je eerder een grote reis zoals deze ondernomen?
JK: Ik heb nog nooit zoiets gedaan als dit. Ik heb wel met familie ver gereisd, maar nooit langer dan een paar weken. Ik heb met vrienden in Australië rondgetrokken maar ook nooit langer dan een paar weken. Dit is echt iets nieuws voor mij. Niet alleen de duur en locatie, maar ik reis ook voor het grootste gedeelte helemaal alleen.
KT: Heb je nog een advies voor mensen met een handicap of ziekte die overwegen een grote reis te maken?
JK: Tot voor kort zou ik niet weten wat te zeggen over reizen met een ziekte. Maar sinds ik met de voorbereidingen van mijn reis bezig ben, alhoewel het behoorlijk ontmoedigend was in het begin, ben ik er achter gekomen dat je eigenlijk alleen maar wat moet voorbereidingen en organiseren en dan loopt het bijna vanzelf. Natuurlijk moet je meer voorzorgsmaatregelen nemen (weet wat te doen wanneer je ziek wordt, je medicijnen verliest en hoe je medicijnen door de douane te krijgen), maar laat dit je er niet van weerhouden te reizen. Wanneer ik terugkeer kan ik je veel meer vertellen, maar ik weet nu al dat het een ongelooflijke ervaring wordt en je moet je niet laten tegenhouden door je ziekte.
U kunt een donatie voor dit project doen via Cystic Fibrosis South Australia: www.cfsa.org.au
Mr Kiploks houdt een weblog bij tijdens zijn reizen, ga voor nieuws en contact naar: http://healthyjaan.blogspot.com
Overgenomen met toestemming uit: Link Disability Magazine, Oktober 2005.
Meer informatie: www.link.disability.com.au
