Άσκηση και Κυστική Ίνωση: Από την οπτική ενός φυσιοθεραπευτή

Στην Έκδοση 2 του Ενημερωτικού Δελτίου (Newsletter) της CFW, έγραψα ένα άρθρο με τίτλο “Φυσιοθεραπεία του στήθους: Ποιος τη χρειάζεται;” Στο άρθρο εκείνο ανέφερα τη σημασία της κανονικής άσκησης στη διαχείριση της ΚΙ. Ένας αριθμός ατόμων επικοινώνησε μαζί μου ζητώντας συγκεκριμένες συμβουλές σχετικά με το θέμα αυτό. Έτσι στο παρόν άρθρο θα προχωρήσω λίγο βαθύτερα στο γιατί η άσκηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για ανθρώπους με κυστική ίνωση, τι τύπους ασκήσεων θα πρέπει να κάνετε, πως μπορεί να βοηθήσει ο φυσιοθεραπευτής σας και πως μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας. Από τότε που έγραψα το προηγούμενο άρθρο, έχω αλλάξει την εστίαση της εργασίας μου, από εργασία με ενήλικες με ΚΙ σε εργασία με παιδιά με ΚΙ. Έτσι θα προσπαθήσω να περιγράψω συνοπτικά τις διάφορες προσεγγίσεις στην διάδοση της άσκησης, τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.

Δεν πάει και πολύς καιρός (ως τη δεκαετία του 1970) που οι άνθρωποι με κυστική ίνωση (ΑΜΚΙ) αποθαρρύνονταν ενεργά από το να ασκούνται, με τη σκέψη ότι η καταπόνηση και το λαχάνιασμα που θα προκαλούσε η άσκηση θα ήταν μεγάλη δοκιμασία γι' αυτούς, ότι τα πνευμόνια τους απλά δεν θα μπορούσαν να την αντέξουν και πιθανά με κάποιο τρόπο θα προκαλούνταν περισσότερες βλάβες. Τώρα αναγνωρίζουμε ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο και η άσκηση συνιστάται ενεργά στους ΑΜΚΙ, ακόμα και κατά τις περιόδους των μολύνσεων.

Γνωρίζουμε ότι οι ΑΜΚΙ που διατηρούνται σε καλύτερη φόρμα, αντιμετωπίζουν καλύτερα τις επιπτώσεις από την ΚΙ, έχουν λιγότερες μολύνσεις και γενικά ζουν περισσότερο και με περισσότερη υγεία. Μπορεί να σκεφτείτε ότι όταν είστε σε καλή φόρμα είναι απλά μια ένδειξη ότι πάσχετε λιγότερο σοβαρά από ΚΙ, αλλά, όπως ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο μου, το λαχάνιασμα μπορεί να εκδηλωθεί στους ΑΜΚΙ ανεξάρτητα του εάν τα πνευμόνια τους είναι σε καλή κατάσταση ή όχι.

Θα φαινόταν προφανές ότι όσο περισσότερες βλάβες έχουν τα πνευμόνια σας, τόσο μεγαλύτερη δυσκολία θα έχετε με καθημερινές δραστηριότητες και τόσο πιο πολύ θα λαχανιάζετε. Ωστόσο δεν είναι τόσο απλό. Μια ζωή χωρίς δραστηριότητες μπορεί να είναι η πρωταρχική αιτία του λαχανιάσματος κατά τις καθημερινές δραστηριότητες και αυτή η διεργασία μπορεί πράγματι να είναι προπομπός της μόλυνσης. Η βλάβη στα πνευμόνια που προκαλείται από επανειλημμένες μολύνσεις θα προκαλέσει αυξημένο λαχάνιασμα, που με τη σειρά του οδηγεί σε φόβους σχετικά με την ικανότητά σας να ασκείστε. Η προοδευτική αδράνεια που προκαλεί αυτή η κατάσταση μπορεί με τη σειρά της να οδηγήσει σε περισσότερες μολύνσεις. Μπορεί να είναι ο φόβος για τις ασκήσεις και το λαχάνιασμα που προκαλούν αυτήν την κατάσταση. Εάν νομίζετε ότι θα μπορούσατε να είστε πιο δραστήριος, ο φυσιοθεραπευτής σας θα χαρεί να σας προσφέρει βοήθεια, συμβουλές και παρακολούθηση για να βεβαιωθείτε ότι έχετε τη μέγιστη ωφέλεια από τις προσπάθειές σας.

Σε παιδιά με ΚΙ, δεν είναι δύσκολο να τα κάνετε να συνεχίσουν να ασκούνται. Καθώς μεγαλώνουν, θα πρέπει να ενθαρρύνονται να συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες που θα έκανε οποιοδήποτε παιδί.
Το ποδόσφαιρο, το κολύμπι, το χόκεϊ, το μπάσκετ και οποιοδήποτε άλλο σπορ βασίζεται στην αεροβική άσκηση (δηλαδή σας κάνει να λαχανιάζετε), πρέπει να ενθαρρύνεται ιδιαίτερα. Άλλες δραστηριότητες, όπως οι πολεμικές τέχνες και ο χορός, επίσης έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.
Όλο και πιο πολύ, οι φυσιοθεραπευτές ενσωματώνουν τη φυσική δραστηριότητα στην αγωγή για καθαρισμό του στήθους. Οι έντονες δραστηριότητες που αλλάζουν τον τρόπο αναπνοής σας (όπως το τραμπολίνο για τα παιδιά) μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικές στο να βοηθούν να καθαρίζουν οι βλέννες από τα πνευμόνια, ειδικά όταν μετά εκτελούνται για σύντομο χρόνο τεχνικές καθαρισμού του στήθους όπως Θεραπεία Θετικής Πίεσης Εκπνοής (Positive Expiratory Pressure, PEP) ή Αυτογενούς Αποστράγγισης (Autogenic Drainage, AD). Αυτό ισχύει για παιδιά και ενήλικες (ο φυσιοθεραπευτής σας μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις τεχνικές αυτές). Εγώ λέω στα νέα παιδιά που βλέπω, ότι οι γονείς τους δεν επιτρέπεται να τους φωνάζουν που πηδούν στο κρεβάτι στο σπίτι! Φυσικά αυτό τους αρέσει πολύ, αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος και για τους γονείς τους!

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και μπαίνουν στα χρόνια της εφηβείας, τα επίπεδα άσκησης τείνουν να μειώνονται. Ο χρόνος που περνάμε με φίλους, για παράδειγμα, τείνει να μας απομακρύνει από δραστηριότητες παιχνιδιού και να μας φέρνει πιο κοντά σε πιο καθιστικές ασχολίες για τον ελεύθερο χρόνο μας. Καθώς περνούν τα χρόνια στο σχολείο, μπορεί να δίνεται λιγότερη έμφαση στη γυμναστική και περισσότερο στις ακαδημαϊκές σπουδές. Όταν αφήσετε το σχολείο, η κανονική άσκηση μπορεί και να σταματήσει τελείως. Καθώς γίνεστε πιο ανεξάρτητοι, υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να σας πηγαίνουν οι γονείς σας για άσκηση στο ποδόσφαιρο ή στην κολύμβηση, για παράδειγμα. Αυτό ισχύει τόσο για τους ΑΜΚΙ όσο και για το γενικό πληθυσμό. Επομένως ειδικά τότε, είναι πολύ χρήσιμες συγκεκριμένες συμβουλές και βοήθεια από το φυσιοθεραπευτή σας.

Όλα τα κέντρα θεραπείας θα προσπαθήσουν να εκτελέσουν ετήσια τεστ ασκήσεων. Ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι μέρος των κλινικών μας οδηγιών για τη φυσιοθεραπεία. (Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί να το καταστήσουν δύσκολο να εκτελεστεί σε συγκεκριμένα κέντρα). Σε βάθος χρόνου, τα τεστ των ασκήσεων θα μας δώσουν μια σαφή ιδέα του πώς η ΚΙ επηρεάζει την ικανότητά σας να αντεπεξέρχεστε στις καθημερινές σας δραστηριότητες. Τα ετήσια τεστ ασκήσεων βοηθούν τους φυσιοθεραπευτές να επισημάνουν τους ανθρώπου αυτούς που μπορεί να χρειάζονται ειδικές συμβουλές για το πώς να αυξήσουν την αντοχή τους στις ασκήσεις και να μειώσουν τις επιπτώσεις της ΚΙ στην ποιότητα ζωής τους.

Η κανονική έντονη φυσική δραστηριότητα, ωστόσο, θα σας παρέχει τη μέγιστη δυνατή ωφέλεια, όσον αφορά τη γενική υγεία και τη διαχείριση της κυστικής ίνωσης. Στη συνέχεια θα σας αναφέρω σε γενικές γραμμές πως μπορείτε να το επιτύχετε αυτό.

Είναι γενικός κανόνας ότι αν η λειτουργία των πνευμόνων σας είναι στο 55% του κανονικού ή περισσότερο, θα πρέπει να μπορείτε να ασκείστε το ίδιο με τον υπόλοιπο πληθυσμό, χωρίς την ανάγκη ειδικών συμβουλών, παρόλο που φυσικά ο φυσιοθεραπευτής σας δεν μπορεί παρά να χαρεί να σας βοηθήσει, εάν το επιθυμείτε.

Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με την άσκηση μας λένε ότι τα καλύτερα αποτελέσματα δίνει ο συνδυασμός αεροβικών ασκήσεων (ποδηλασία, τρέξιμο, κολύμπι κλπ.) και ασκήσεων ενδυνάμωσης (π.χ. ελαφρά βάρη). Οι περισσότεροι φυσιοθεραπευτές θα συγκεντρωθούν στην παροχή συμβουλών και βοήθειας σχετικά με τις αεροβικές ασκήσεις, καθώς αυτό μπορεί να είναι και το πιο δύσκολο μέρος για να παρακινήσετε τον εαυτό σας να το κάνει τακτικά. Ένα σετ ασκήσεων που δεν περιλαμβάνει κανονική αεροβική εξάσκηση θα έχει περιορισμένη ωφέλεια για τη πλειονότητα των ΑΜΚΙ. Παρακάτω αναφέρω συνοπτικά τις γενικές συμβουλές σχετικά με το πως να εκτελείτε κανονικές αεροβικές δραστηριότητες.

Για πόσο χρόνο θα πρέπει να ασκούμαι;

Οι φυσιοθεραπευτές αυτό το ονομάζουν διάρκεια της άσκησης. Οι συμβουλή που δίνω σχετικά με τη διάρκεια της άσκησης δεν διαφέρει απ' ότι για οποιονδήποτε άλλον. Η αεροβική άσκηση θα πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 20-30 λεπτά την κάθε φορά.

Πόσο συχνά θα πρέπει να ασκούμαι;
Οι φυσιοθεραπευτές καλούν αυτό συχνότητα της άσκησης.Πάλι η συμβουλή δεν διαφέρει απ' ότι για οποιονδήποτε άλλον. Τρεις φορές την εβδομάδα έχει αποδειχτεί ότι προσφέρουν τα καλύτερα αποτελέσματα.

Πόσο έντονα θα πρέπει να ασκούμαι;
Οι φυσιοθεραπευτές καλούν αυτό ένταση της άσκησης.Μπορείτε να δείτε ανθρώπους να παίρνουν το σφυγμό τους, για να δουν πόσο γρήγορα χτυπάει η καρδιά τους κατά τη διάρκεια της άσκησης. Αυτό που θα πρέπει να επιδιώκετε είναι η συχνότητα των καρδιακών σας παλμών να βρίσκεται μέσα σε μια περιοχή-στόχο. Ο φυσιοθεραπευτής σας μπορεί να σας πει ποιος πρέπει να είναι για σας αυτός ο στόχος. Εάν θέλετε να το βρείτε μόνοι σας, ο υπολογισμός είναι απλός:

Ρύθμιση της άσκησης για πιο σοβαρές ασθένειες

Εάν υποφέρετε από πιο σοβαρή ή πιο προχωρημένη πάθηση των πνευμόνων, μη σκεφτείτε ούτε για ένα λεπτό ότι η κανονική άσκηση δεν είναι για σας, ακόμα και αν χρειάζεστε οξυγόνο. Ο φυσιοθεραπευτής σας θα ρυθμίσει τη διάρκεια της άσκησης, τη συχνότητα και την ένταση για να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες σας. Εάν η λειτουργία των πνευμόνων είναι λιγότερο από 55% απ' ότι θα έπρεπε να είναι, συνιστάται να το συζητήσετε πρώτα με το φυσιοθεραπευτή σας πριν αρχίσετε, αλλά θα σας δώσω μερικά παραδείγματα του πως ρυθμίζουμε την άσκηση για να ανταποκρίνεται σε ιδιαίτερες απαιτήσεις. Οι φυσιοθεραπευτές καλούν αυτή τη διαδικασία συνταγογράφηση ασκήσεων.

Πρώτα απ' όλα μπορείτε να μειώσετε τη διάρκεια των ασκήσεων και να αυξήσετε τη συχνότητα, εάν το βρίσκετε δύσκολο να εξασκηθείτε για πολύ χρόνο την κάθε φορά. Για παράδειγμα, αντί να ασκείστε 30 λεπτά την κάθε φορά, μπορείτε να κάνετε τρία 10-λεπτα ασκήσεων, μοιρασμένα στο διάστημα της ημέρας. Ένα από τα πράγματα που συνήθως συνιστώ για ξεκίνημα, είναι άσκηση 2 φορές την εβδομάδα που μετά αυξάνεται σε 3 φορές, όταν έχει ήδη καθιερωθεί ένα πρόγραμμα.

Μπορείτε επίσης να ρυθμίσετε το πως παρακολουθείτε την ένταση της άσκησης.Αυτό μπορείτε να το κάνετε χρησιμοποιώντας σαν ένδειξη το πόσο λαχανιάζετε με την άσκηση, αντί να χρησιμοποιείτε την περιοχή-στόχο των καρδιακών παλμών. Ο φυσιοθεραπευτής σας θα σας διδάξει πως να το κάνετε αυτό. Σαν γενική οδηγία θα πρέπει να ασκείστε μόνο έως ότου αισθάνεστε μέτριο λαχάνιασμα. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε άσκηση θα πρέπει να σας κάνει να λαχανιάζετε τόσο ώστε να μπορείτε ακόμη να μιλάτε και να αισθάνεστε πάντα ότι έχετε τον έλεγχο της αναπνοής σας. Εάν κατά τη διάρκεια της άσκησης λαχανιάζετε περισσότερο από αυτό, θα πρέπει να μειώσετε το ρυθμό ή να σταματήσετε και να αρχίσετε μόνον όταν έχετε επανέλθει. Είναι σημαντικό να δώσετε στον εαυτό σας αρκετό χρόνο για να ανακάμψετε, έτσι ώστε να μη χρειάζεται να σταματήσετε πάλι πολύ σύντομα.

Ο φυσιοθεραπευτής σας μπορεί επίσης να σας διδάξει τεχνικές αναπνοής για να σας βοηθήσει να ανακτήσετε την κανονική αναπνοή σας, αλλά η καλύτερη συμβουλή είναι να προσπαθήσετε να μην λαχανιάσετε υπερβολικά. Μερικά από αυτά που είπαμε φαίνονται αρκετά πολύπλοκα, αλλά ο φυσιοθεραπευτής σας προφανώς θα σας δώσει τις συμβουλές που είναι ειδικά για σας και θα κάνει τα πράγματα πολύ απλούστερα.

Ένας από τους κύριους λόγους που έχω βρει ότι οι άνθρωποι σε πιο προχωρημένο στάδιο της ασθένειας αποφεύγουν την άσκηση είναι λόγω του φόβου τους για το λαχάνιασμα — ο φόβος ότι δεν θα μπορέσουν πάλι να ανακτήσουν την κανονική αναπνοή τους. Συχνά, μπορεί να νιώθουν ότι δεν μπορούν να συζητήσουν αυτούς τους φόβους, αλλά εάν εσείς μπορείτε να συζητήσετε αυτά τα συναισθήματα με το φυσιοθεραπευτή σας και να αρχίσετε ένα κανονικό πρόγραμμα ασκήσεων, θα δείτε ότι το λαχάνιασμά σας θα αρχίσει να βελτιώνεται και σταδιακά θα είστε σε θέση να κάνετε περισσότερα. Όσο λιγότερο λαχανιάζετε, τόσο λιγότερο άγχος θα έχετε και μπορείτε να αρχίσετε να νιώθετε μεγαλύτερη σιγουριά. Ο φυσιοθεραπευτής σας θα σας δώσει ένα πρόγραμμα ασκήσεων το οποίο θα είναι προσαρμοσμένο στη δική σας ικανότητα και στις δικές σας ανάγκες. Εάν είστε σε νοσοκομείο, πιθανόν ο φυσιοθεραπευτής να επιβλέπει αυτές τις ασκήσεις, πράγμα που συχνά σας βοηθά να ξεκινήσετε και σας δίνει την αυτοπεποίθηση να τις συνεχίσετε στο σπίτι.

Επίσης έχω βρει ότι ορισμένοι άνθρωποι που λαχανιάζουν πολύ όταν ασκούνται, μπορεί να είναι αρκετά ευαίσθητοι σχετικά με το πρόβλημά τους. Αυτός μπορεί να είναι ένας από τους λόγους που αποφεύγουν να βγουν για ψώνια ή για κοινωνικές συναναστροφές — όχι απαραίτητα ο φόβος του λαχανιάσματος. Πάλι ο φυσιοθεραπευτής σας μπορεί να σας δώσει συμβουλές για το πώς να ελέγξετε το λαχάνιασμά σας, έτσι να αισθάνεστε περισσότερη αυτοπεποίθηση σε αυτές τις καταστάσεις.

Θα πρέπει να αποφεύγω την άσκηση εάν έχω δυσκολία να κερδίσω βάρος;
Η απάντηση σ' αυτό είναι όχι. Προφανώς η υπερβολική άσκηση για να χάσει κανείς βάρος είναι πολύ κακή ιδέα, αλλά εάν ακολουθήσετε ένα λογικό πρόγραμμα, αυτό στην πράξη μπορεί να σας βοηθήσει να κερδίσετε βάρος. Η άσκηση μπορεί να σας δώσει μια αίσθηση ευεξίας και να σας βοηθήσει να αυξήσετε την όρεξή σας για φαγητό. Ο παράγοντας-κλειδί στην περίπτωση αυτή είναι να πάρετε σωστές συμβουλές, που μπορεί να περιλαμβάνουν την πιθανότητα λήψης συμπληρωμάτων διατροφής.

Τι έχετε να πείτε σχετικά με την αναπλήρωση του αλατιού, ηλεκτρολυτών και υγρών τις πολύ ζεστές ημέρες του καλοκαιριού;
Τα άτομα με ΚΙ χάνουν υπερβολικά μεγάλες ποσότητες αλατιού και ηλεκτρολυτών με τον ιδρώτα τους. Επομένως, όταν ασκείστε στη ζέστη του καλοκαιριού, θα πρέπει να τα αναπληρώσετε αυτά ενώ συγχρόνως πίνετε περισσότερο νερό. Η αναπλήρωση μπορεί να γίνει με διάφορες μορφές, για παράδειγμα ταμπλέτες αλατιού και μερικά ποτά για αθλητές. Ρωτήστε το διατροφολόγο σας και το φυσιοθεραπευτή σας σχετικά με την καλύτερη μέθοδο για να αποφύγετε την αφυδάτωση και την εξάντληση λόγω ζέστης. Ορισμένες φορές, το αποτέλεσμα της αφυδάτωσης και της μείωσης αλατιού και ηλεκτρολυτών μπορεί να είναι υπερβολική υπνηλία και κόπωση.

Περίληψη
Γνωρίζουμε ότι ο καθιστικός τρόπος ζωής έχει σημαντικά αρνητική επίπτωση στα θέματα ποιότητας ζωής και υγείας για το γενικό πληθυσμό, αλλά μπορεί επίσης να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην πορεία της ασθένειας της ΚΙ καθώς μεγαλώνετε σε ηλικία. Καθώς τώρα η πλειονότητα των ΑΜΚΙ συνεχίζουν να ζουν μια παραγωγική ζωή, για μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής τους, ο σχεδιασμός για περαιτέρω μόρφωση και καριέρες μετά το τέλος του σχολείου, είναι κάτι που τώρα είναι πολύ σημαντικό. Αυτό ισχύει για λόγους αυτοεκτίμησης, αλλά επίσης επειδή είναι το πρώτο βήμα στο να ζήσει κανείς μια ενεργή ζωή.

Θα βρείτε ότι σε αυξανόμενο βαθμό, δίνεται όλο και πιο πολύ έμφαση στην άσκηση και στη φυσική δραστηριότητα. Ο φυσιοθεραπευτής σας θα χαρεί να σας δώσει τις απαραίτητες συμβουλές σχετικά με αυτό και να παρακολουθεί την πρόοδό σας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στην κοινωνία. Χωρίς αμφιβολία, θα χρειαστεί ορισμένος χρόνος για να γίνουν διαθέσιμα μέσα για να εκπληρωθούν αυτές οι φιλοδοξίες. Ας ελπίσουμε ότι οι πληροφορίες που έχω δώσει εδώ θα σας δώσουν μια ιδέα σχετικά με το πώς σκέφτονται οι φυσιοθεραπευτές όταν συνταγογραφούν ασκήσεις για ΑΜΚΙ και σχετικά με το τι μπορείτε να κάνετε για τον εαυτό σας. Έτσι θα δοθεί κάποια καθοδήγηση, ειδικά σε αυτούς από σας που μπορεί να μην έχετε εύκολη πρόσβαση σε κάποιον φυσιοθεραπευτή. Επίσης μην ξεχνάτε ότι ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλοι παράγοντες εκτός της ΚΙ που επηρεάζουν αρνητικά τη δυνατότητά σας να ασκείστε τακτικά, για τους οποίους να χρειάζονται εξειδικευμένες συμβουλές. Για παράδειγμα, εάν είστε επίσης ασθματικός θα χρειαστείτε συμβουλές για το πως να έχετε αυτήν την κατάσταση υπό έλεγχο κατά τη διάρκεια της άσκησης. Όπου είναι δυνατόν, να ζητάτε συμβουλές από το γιατρό σας, τη νοσοκόμα ή το φυσιοθεραπευτή σας ,όταν σκέφτεστε να ασκηθείτε.

Κανείς δεν λέει ότι να αρχίσετε τακτική άσκηση είναι ιδιαίτερα εύκολο, ειδικά όταν υποφέρετε από μια χρόνια κατάσταση όπως η ΚΙ, αλλά οι δυνητικές ωφέλειες κάνουν σημαντικό να σκεφτείτε αυτήν την προοπτική. Εμείς σαν φυσιοθεραπευτές, είμαστε εδώ για να σας βοηθήσομε και να σας παρέχομε συμβουλές (φυσικά και για να παρέχουμε αγωγή όταν χρειάζεται). Είναι δική σας ατομική απόφαση τι να κάνετε με αυτές τις συμβουλές, αλλά ο φυσιοθεραπευτής σας θα σας στηρίξει με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί, για να σας βοηθήσει να ζήσετε μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική και πιο δραστήρια ζωή. Η κανονική άσκηση είναι κρίσιμης σημασίας για να το επιτύχετε αυτό.

Ο Peter Anderson αποφοίτησε από το Queens College στη Γλασκόβη της Σκοτίας και ειδικεύτηκε αρκετά γρήγορα στον τομέα της Αναπνευστικής Φροντίδας. Ανέπτυξε Προγράμματα Αποκατάστασης της Πνευμονικής Λειτουργίας στη Γλασκόβη και άρχισε να εργάζεται με ενήλικες οι οποίοι υπέφεραν από ΚΙ. Για αρκετά χρόνια ήταν ο Προϊστάμενος Φυσιοθεραπευτής στη Μονάδα ΚΙ Ενηλίκων της Δυτικής Σκοτίας. Μετά από μερικά χρόνια εργασίας μακριά από την ΚΙ, τώρα είναι κλινικά εξειδικευμένος φυσιοθεραπευτής στη Παιδιατρική μονάδα ΚΙ στο Yorkhill της Γλασκόβης.