Περάστε μια μέρα μαζί μου! Είμαι προϊσταμένη νοσηλεύτρια στην κλινική Κ.Ι. στο Edmonton του Καναδά. Αν και κάθε κλινική και το έργο κάθε προϊσταμένου διαφέρουν κάπως, κάνουμε όλοι σχεδόν την ίδια δουλειά.
Η μέρα μου ξεκινά με ένα τηλεφώνημα την ώρα που βγάζω το παλτό μου. Μια μητέρα, ο γιος της οποίας εισήχθη στα επείγοντα περιστατικά, ανησυχεί. Ελέγχω τα υπόλοιπα μηνύματά μου για να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο επείγον πριν επισκεφθώ τον ασθενή για να δω πώς μπορώ να βοηθήσω. Προσφέρω τη βοήθειά μου στον ασθενή στα επείγοντα περιστατικά και πηγαίνω να δω τους υπόλοιπους ασθενείς με Κ.Ι.
Στην αρχή, πηγαίνω στην παιδιατρική. Ο Johnny, ένα πεντάχρονο αγόρι που εισήχθη την περασμένη εβδομάδα με λοίμωξη του αναπνευστικού, θα παραμείνει στο νοσοκομείο για λήψη ενδοφλέβιων αντιβιοτικών για δύο εβδομάδες. Επειδή η μητέρα του πρέπει να φροντίζει το νεογέννητο μωρό της στο σπίτι, μπορεί να τον επισκέπτεται μόνο περιστασιακά. Ο Johnny είναι γεμάτος ενέργεια και δυσκολεύει το νοσηλευτικό προσωπικό, γι’ αυτό κάθομαι μαζί του και τον προτρέπω να φάει το πρωινό του.
Στη συνέχεια, ένας γιατρός με σταματά στο διάδρομο για να με ρωτήσει αν θα μπορούσα να μιλήσω σε μια οικογένεια για την Κ.Ι. Έχουν μία θετική δοκιμασία χλωριούχων ιδρώτα και έχει προγραμματιστεί η διεξαγωγή και δεύτερης. Απαντώ ευχαρίστως στις ερωτήσεις τους και φεύγω λέγοντάς τους ότι θα τους ξαναδώ αύριο όταν θα είναι έτοιμα τα επόμενα αποτελέσματα.
Κάνω μια στάση στο γραφείο της κοινωνικής λειτουργού για να την ενημερώσω ότι μια οικογένεια που πρέπει να δει θα έλθει στην κλινική αυτή την εβδομάδα και συνεχίζω στην πτέρυγα των ενηλίκων.
Συναντώ την Dora, η οποία εισήχθη με παγκρεατίτιδα. Ανησυχεί διότι έχει λείψει πολλές μέρες από τη δουλειά της φέτος λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Συζητάμε πώς μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις ημέρες απουσίας της από τη δουλειά.
Στον επόμενο θάλαμο, ένας νέος κοιμάται βαθιά. Περιμένει ένα μόσχευμα πνεύμονα. Ελπίζουμε μόνο να έλθει εγκαίρως. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον στηρίξουμε σε αυτό το διάστημα αναμονής.
Σταματώ για να μιλήσω στο νοσηλευτικό προσωπικό. Είναι δύσκολο να αντιμετωπίζουν κάποιον στην ηλικία τους που πάσχει από αυτή την ασθένεια. Τους αγκαλιάζω και τους ενθαρρύνω.
Φεύγοντας από τη μονάδα των νοσηλευτών, περνώ από το παρεκκλήσι και σταματώ για λίγα λεπτά για να προσευχηθώ και να πάρω δύναμη.
Όταν επιστρέφω στο γραφείο μου, απαντώ σε ένα τηλεφώνημα από μια ασθενή με Κ.Ι. που μου ανακοινώνει ότι είναι έγκυος και χαίρομαι κι εγώ μαζί της. Είχαμε συζητήσει πολλές φορές μέχρι εκείνη και ο σύζυγός της να πάρουν αυτή την απόφαση και ενώ περίμεναν για ένα θετικό τεστ.
Απαντώ και σε άλλα τηλεφωνήματα:
«Η κόρη μου δεν παίρνει τα ένζυμά της».
«Φοβάμαι, ο γιος μου φεύγει σε πανεπιστήμιο στην άλλη άκρη του Καναδά». – «Ναι, έχουν κλινική εκεί, γνωρίζω τη νοσηλεύτρια και μπορεί να σας ενημερώσει για την κλινική».
«Έχω έντονο βήχα και περισσότερες εκκρίσεις, τι να κάνω;»
«Τι σημαίνει αυτό το “βακτήρια ψευδομονάδας”;»
«Μπορείτε να μου συνταγογραφήσετε ξανά τη φαρμακευτική αγωγή μου;»
«Θέλω να κάνω μια δωρεά “εις μνήμην” - που μπορώ να απευθυνθώ;» (Τους δίνω τον αριθμό του Ιδρύματος Κυστικής Ίνωσης).
Η συνάδελφός μου περνά από το γραφείο για να με ρωτήσει αν είμαι έτοιμη για τον περίπατό μας. Βλέπω τα έγγραφα πάνω στο γραφείο μου και ετοιμάζομαι να της πω «Όχι σήμερα», αλλά αλλάζω γνώμη. Ξέρω ότι πρέπει να εφαρμόζω αυτά που πρεσβεύω και να φροντίζω και τον εαυτό μου. Επιστρέφω από τον περίπατό μας ανανεωμένη και τρώω κάτι στα γρήγορα.
Στη συνέχεια, με περιμένουν τα e-mail:
Από έναν καθηγητή νοσηλευτικής: «Μπορείς να έλθεις να μιλήσεις στους σπουδαστές για την Κ.Ι.;»
Από μια νοσηλεύτρια από άλλη περιοχή: «Ένας ασθενής με Κ.Ι. μετακομίζει εκεί, ποια είναι η φαρμακευτική σας κάλυψη;»
Από το τοπικό γραφείο του Ιδρύματος Κυστικής Ίνωσης μου υπενθυμίζουν τη συνεδρίαση του συμβουλίου αυτή την εβδομάδα (είμαι μέλος στο συμβούλιο ως μεσολαβήτρια της κλινικής).
Κάποια μέλη της ομάδας ρωτούν για τη βραδιά γονέων που διοργανώνω.
Το Συμβούλιο Ηθικής εκφράζει ανησυχίες για μια ερευνητική πρόταση που υποβλήθηκε.
Προχωρώ. Σήμερα το απόγευμα πρέπει να ελέγξω τα διαγράμματα των ασθενών για την κλινική επίσκεψη αύριο. Θα είναι γεμάτη ημέρα στην κλινική αύριο: κάθε μέλος της ομάδας, εμού συμπεριλαμβανομένης, θα επισκεφθεί κάθε ασθενή. Θα κάνω λήψη φαρυγγικών επιχρισμάτων και δειγμάτων πτυέλων, θα επανεξετάσω τη φαρμακευτική αγωγή τους, θα τους μιλήσω σχετικά με τη γνώση τους για την Κ.Ι., τις θεραπείες, την άσκηση, τις νέες έρευνες και θα τους βοηθήσω στην επίλυση τυχόν προβλημάτων ή άλλων ζητημάτων.
Βλέπω ότι ένας επτάχρονος ασθενής μετακόμισε και άλλαξε σχολείο και σημειώνω να μην ξεχάσω να του μιλήσω γι’ αυτό. Μήπως χρειάζεται φυλλάδια για το σχολείο; Τα ένζυμα διατηρούνται στο γραφείο; Μήπως θέλει να πάω στο σχολείο και να μιλήσω στους δασκάλους του για την Κ.Ι.;
Τηλεφωνώ στον διαιτολόγο για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει μια οικογένεια. Μιλώ στον φυσιοθεραπευτή για έναν έφηβο που πρέπει να μάθει άλλες τεχνικές φυσιοθεραπείας. Βλέπω ότι τρεις ασθενείς πληρούν τα κριτήρια ένταξης για μια μελέτη που διεξάγουμε. Να μην ξεχάσω ότι, στο τέλος της κλινικής επίσκεψης, έχω προγραμματίσει μια συνάντηση με μια κοινωνική λειτουργό, μια οικογένεια και με την ομάδα σχετικά με συνεχή προβλήματα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας με κάλεσαν άπειρες φορές: το φαρμακείο, η ομάδα μεταμοσχεύσεων για να συζητήσουμε για την περίπτωση ενός ασθενή, η μονάδα νοσηλευτών, ασθενείς που με ζητούσαν, ο γιατρός με τον οποίο συνεργάζομαι, ένας γιατρός από ένα απομακρυσμένο νοσοκομείο που εισήγαγε έναν ασθενή μας και ήθελε πληροφορίες που θα τον βοηθούσαν στην περίθαλψη.
Ο βομβητής μου χτυπά ξανά. Είναι ο σύζυγός μου. Με ρωτά αν ξέρω τι ώρα είναι. Ναι, θα αργήσω να φύγω από τη δουλειά πάλι. Πριν φύγω, ετοιμάζω μια λίστα με όσα πρέπει να κάνω αυτή την εβδομάδα: να δω τα αποτελέσματα των ασθενών, να γράψω επιστολές για τους γονείς, να κάνω τηλεφωνήματα, να συντάξω την ημερήσια διάταξη για τη συνάντηση της ομάδας, να οριστικοποιήσω τη βραδιά έρευνας.
Η Joan Tabak, διπλωματούχος νοσηλεύτρια, είναι συντονίστρια του προγράμματος ενηλίκων και παιδιών με Κ.Ι. στο νοσοκομείο του Πανεπιστημίου της Alberta στο Edmond του Καναδά. Το πρόγραμμα παρακολουθεί 220 άτομα με Κ.Ι. στις επαρχίες North Alberta και British Columbia. Η Joan είναι πρόεδρος της Ομάδας Συμφερόντων Καναδών Νοσηλευτών Κ.Ι. (CCFNIG) και μέλος του συμβουλίου του τοπικού Ιδρύματος Κ.Ι. Το 2000 βραβεύθηκε ως Γυναίκα με Όραμα στην κοινότητά της. Η κλινική συμμετείχε σε πολλά ερευνητικά έργα τα τελευταία 12 χρόνια και η Joan διατελεί συντονίστρια έρευνας. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με την παρατήρηση πουλιών, την κολύμβηση και το πατινάζ.
